De leugens van Dead Poets Society

In Hollywood is er nog geen enkele film uitgebracht met een realistisch portret van een schrijvende schrijver. Wat op zich logisch is, het schrijfproces is filmisch gezien nou eenmaal niet zo interessant. Het geromantiseerde beeld van drugs, alcohol en verbroedering wint het van de eenzame, peinzende schrijver achter zijn houten tafel. Maar door deze films wordt wel het heersende beeld over schrijvers gevormd, zelfs meer dan door schrijvers zelf.

Op de site van Esquire staat een interessant artikel over hoe de film Dead Poets Society, die vijfentwintig jaar geleden voor het eerst op het witte doek verscheen, deze leugens in stand houdt en jongeren die schrijver willen worden een verkeerd beeld van het schrijverschap voorschotelt.

Dead Poets Society provided the fantasy that the glories of literature amount to a huge prep-school circle jerk. 

Lees meer

5.0.2