Reading is the New Black

Iedereen is op vakantie, en de rest kijkt Orange is the New Black. Ik ben er ook maar aan begonnen, en op wat sentimentele momentjes na is het inderdaad pakkend vermaak, met genoeg scherpe maatschappelijke randjes om er ook na het kijken nog even over na te denken. Voor de liefhebbers: Het John Adams Institute is op het moment bezig schrijfster Piper Kerman met behulp van een crowdfundingsactie naar Nederland te halen. Op hun website kun je alvast een kaartje kopen voor het event waarmee je meteen ook een van de crowdfunders bent.

Werken in de bajesbieb is een geliefd baantje, ook in OITNB zien we de ‘inmates’ fluks in de weer met allerhande, overigens knap in leer gebonden, boeken. Af en toe wordt er in beeld ook gelezen. Lezen: op vakantie en in de gevangenis kom je er nog eens echt aan toe. Op de website van The New Yorker stond een fascinerend verhaal over Daniel Genis, zoon van een Sovjet-dissident, zelf in de armen van de middelgrote criminaliteit gevallen, opgepakt en weggeborgen. En daar begon hij te lezen. Het redde zijn geest, lees hier over de leeslijst die hem 10 jaar en drie maanden hielp overbruggen:

http://www.newyorker.com/online/blogs/books/2014/07/a-prisoners-reading-list.html

reading-prison

 

Daphne