Alles welbeschouwd: een nabeschouwing

De zaal begint vol te stromen. Het is een gemêleerd publiek: zowel de Beauvoirfanaten van het eerste uur als jonge filosofiestudenten zijn aanwezig.

Esther Gerritsen opent de avond met één van de door Schwob herontdekte romans van deze winter De condottiere van Georges Perec. Nu voor het eerst in Nederlandse vertaling verkrijgbaar!

Hierna volgt het hoofdprogramma, Hanneke Hendrix opent de avond: aan de hand van korte fragmenten uit Misverstand in Moskou gaat ze in op haar eigen feministische ontwikkeling. Ze is opgegroeid in een Limburgs gat, ‘maar écht een gat, hè,’ benadrukt ze. Hannekes broer gaf hun moeder voor haar verjaardag een abonnement op de Opzij cadeau. De jonge Hanneke las de Opzij op het toilet en besloot een feminist te zijn. Helaas bleef ze op een zonnige middag tegen haar broer doorzagen over hoe zij en hij gelijken waren en kreeg haar broer er genoeg van. ‘Maai jij godverdomme het gras dan maar,’ snauwde hij haar toe, waarna Hanneke afdroop. Het heeft even geduurd voordat Hanneke zich hierna weer een feminist durfde te noemen.

Jasper Henderson presenteert de avond en gaat in gesprek met sociaal filosofe Karen Vintges. Het is een prachtig, gepassioneerd gesprek tussen twee mensen van verschillende sekse die veel van het onderwerp af weten. Vintges weet het persoonlijke leven van De Beauvoir en haar uitingen van de kunst in een hedendaags perspectief te zetten door actuele bruggetjes te maken. Ook verdedigt ze De Beauvoir in de bewering dat zij in haar relatie met Sartre altijd de tweede sekse bleef: ‘Ja, natuurlijk was Simone de Beauvoir precies het soort vrouw waar ze over schreef. Dat kan toch? Ze heeft toch nooit gezegd dat ze dat niet was?’

Jasper Henderson vat het gesprek in één zin samen.

Karen Vintges, enigszins verrast: ‘dat had ik zelf niet beter kunnen zeggen.’

Hoe ontzettend actueel de vraagstukken van Alles welbeschouwd: een avond over het leven en werk van Simone de Beauvoir waren, bleek de volgende dag maar weer. De Volkskrant publiceerde woensdag een interessant opiniestuk waarin veel wat er door Karen Vintges en Jasper Henderson werd besproken wordt aangekaart.

Hierna betreedt de Interbellum-leesclub het podium. De leesclub bestaat uit Marjolijn van Heemstra, Matin van Veldhuizen, Esther Gerritsen en Marijke Schermer. Ze beginnen met een originele overlapping tussen non-fictie en theater, waar een interview met Simone de Beauvoir en Sartre op speelse wijze wordt opgelezen door Matin van Veldhuizen (als Sartre), Esther Gerritsen (als interviewster) en Marjolijn van Heemstra (als de Beauvoir). Tot slot heeft de Interbellum-leesclub ieder een boek van de Beauvoir gelezen waarover ze kort iets vertellen.

Jasper Henderson bedankt de gasten, het publiek en Simone de Beauvoir en sluit de avond af.

Voor de liefhebbers waren er veel, veel roze Schwob-koeken aanwezig, handmatig bespoten door de overijverige Schwob-stagiaire Annemieke.

Bent u bezoeker van de week? Dan kunt u hier uw eigen interview vinden, hoera!