SLAABibliotheek

Soms verdween Joost van facebook. Dan deactiveerde hij zijn account en gooide ik hem er vervolgens uit want vrienden die alleen vrienden zijn als het hen uitkomt, dat zijn vrienden van niks. Na een tijdje kwam hij weer terug in de virtuele vriendschapswereld, volgde er weer een vriendschapsverzoek dat ik accepteerde en dan mailden we over schrijven of over uitgeverijen en boeken, alsof er niks gebeurd was, en dat was in feite ook zo.
Ik gebruikte hem een keer om mijn ouders te laten schrikken. Ik woonde in de Pijp, hij huurde een straatje verderop een werkkamer, we zagen elkaar regelmatig op straat. Met mijn ouders liep ik op een dag door de Frans Halsstraat naar de tramhalte en Joost zette net zijn fiets op slot. Mijn moeder stootte mijn vader aan en zei: ‘Dat is toch die van de TV. Hoe heet-ie ook alweer?’
En terwijl ze op zijn naam probeerden te komen zei ik: ‘Hoi Joost, hoe is het?’

Lees het hele stuk op de website van Jan van Mersbergen, via hier.

Screen Shot 2015-09-29 at 12.00.08 PM